Χριστουγεννιάτικα γλυκά από όλο τον κόσμο

 

Τα Χριστούγεννα όμως είναι κάτι παραπάνω από τα γλυκά. Είναι η πιο γλυκιά εποχή του χρόνου σε όλο τον κόσμο.

Christmas Pudding – Μεγάλη Βρετανία

Αυτό το αυθεντικά βρετανικό γλυκό, έχει τις ρίζες του στην Μεσαιωνική Αγγλία ως χυλός, με το όνομα Frumenty. Στην ουσία, ήταν ένα βραστό ξεφλουδισμένο σιτάρι, με υλικά όπως γάλα, κρόκους αυγού, γάλα αμυγδάλου και παραδοσιακά το σέρβιραν με κρέας ελαφιού ή γουρουνόψαρο, συχνά ως το πρώτο πιάτο μιας μεσαιωνικής αγγλικής γιορτής. Με την πάροδο του χρόνου αυτό το παχύρρευστο κουρκούτι περιέλαβε ψωμί, αποξηραμένα φρούτα (κυρίως δαμάσκηνα) και μπαχαρικά. Το πιάτο όπως το γνωρίζουμε σήμερα εξελίχθηκε κατά την Βικτωριανή περίοδο, όπου μετά το βράσιμο, έμπαινε σε ένα πανί και μετά σε ένα καλούπι μέχρι να πάρει σχήμα και το όνομά του αναφέρεται ως Πουτίγκα των Χριστουγέννων στο βιβλίο μαγειρικής της Eliza Acton τον 19ο αιώνα. Η Χριστουγεννιάτικη πουτίγκα είναι μέρος ενός παλιού εθίμου γνωστού ως stir-up Sunday, που συμπίπτει με την τελευταία Κυριακή του Νοέμβρη.

Bibingka – Φιλιππίνες

Το bibingka είναι ένα κέικ από ρυζάλευρο, με γάλα καρύδας και αυγά που παραδοσιακά ψήνεται σε πήλινα σκεύη καλυμμένα με φύλλα μπανάνας και πάνω σε κάρβουνα – που προσδίδουν μια επιπλέον γεύση. Οι σύγχρονες μέθοδοι βέβαια περιλαμβάνουν τους μοντέρνους φούρνους, τα τηγάνια και τα συνήθη ταψιά. Στη συνέχεια, αυτό το σπογγώδες κέικ γαρνίρεται με τριμμένη καρύδα, τυρί, βούτυρο, ακόμη και αυγά πάπιας. Το bibingka τρώγεται συνήθως κατά την διάρκεια του Simbang Gabi, την περίοδο εννέα συνεχόμενων πρωινών λειτουργιών μέχρι την Παραμονή των Χριστουγέννων. Με το τέλος της λειτουργίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που είναι γνωστή και ως Novena, οι πιστοί αγοράζουν αυτό το γλυκό κατά την έξοδό τους από τις εκκλησίες.

Piernik – Πολωνία

Στην βόρεια πόλη του Τορούν, αυτά τα μπισκότα μελιού με τζίντζερ παράγονται από τον Μεσαίωνα, χάρη με τα γύρω χωράφια σιταριού, την παραγωγή μελιού και την θέση της πόλης που βρίσκεται πάνω στην διαδρομή των μπαχαρικών από την Ασία, η οποία τους έδωσε άμεση πρόσβαση στο τζίντζερ. Ο κάθε αρτοποιός στο Τορούν είχε την δική του συνταγή, την οποία κρατούσε καλά φυλαγμένη. Η τελική του έκδοση δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα, μέσω μιας συμφωνίας με την πόλη της Νυρεμβέργης που επίσης παρήγαγε μπισκότα μελιού, αναγκάζοντάς τους να διαφοροποιήσουν τις συνταγές τους. Σήμερα, το Fabryka Cukiernicza Kopernik παράγει τα μπισκότα αυτά από το 1763.

Pavlova – Νέα Ζηλανδία

Πήρε το όνομά του από την Ρωσίδα μπαλαρίνα Anna Pavlova, αν και υπάρχει μια διαφωνία σχετικά ως προς το αν εμπνεύσθηκε μετά ή κατά την διάρκεια της περιοδείας της στην Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία το 1926. Κατά μια ιστορία, ένας σεφ σε ένα ξενοδοχείο του Ουέλινγκτον σκέφτηκε αυτό το γλυκό με κρέμα και φρούτα. Τότε το 1927, μια εκδοχή της Pavlova σαν ζελέ εμφανίστηκε σε ένα νεοζηλανδέζικο βιβλίο μαγειρικής, αλλά είναι οι μεταγενέστερες συνταγές που συμφωνούν με την σημερινή έκδοση. Η Αυστραλία απολαμβάνει εξίσου το γλυκό αυτό την περίοδο των Χριστουγέννων, με βάση μια παρόμοια ιστορία. Αν και το γλυκό υπάρχει σε πολλές χώρες, το Λεξικό της Οξφόρδης έβαλε το 2010 τέλος στην διαφωνία μεταξύ των δύο χωρών, λέγοντας ότι στην βασική εκδοχή του γλυκού περιλαμβάνονται τα ακτινίδια. Η Pavlova της Νέας Ζηλανδίας γαρνίρεται με σαντιγί, ακτινίδια και καλοκαιρινά μούρα.

Buche de Noel – Γαλλία

Αυτό το κυλινδρικό σπογγώδες κέικ είναι αφιερωμένο στην αρχαία Ευρωπαϊκή παράδοση που θέλει στο χειμερινό ηλιοστάσιο να καίγονται ξύλα και αργότερα συνδέθηκε με τις γιορτές των Χριστουγέννων. Όσο για το κέικ, έχει τις ρίζες του τον 19ο αιώνα. Γεμίζεται με κρέμα και μοιάζει με κλαδί δέντρου. Το σοκολατένιο γλάσο συμβολίζει τον φλοιό των δέντρων και οι φαγώσιμες διακοσμήσεις μοιάζουν με φύλλα και πουρνάρι, όπως και με άλλα κομμάτια της φύσης.

Joulutorttu – Φινλανδία

Τα μικρά αυτά σφολιατοειδή γλυκά είναι τα αγαπημένα των Φινλανδών για τα Χριστούγεννα. Έχουν σχήμα αστεριών ή ανεμόμυλων, είναι γεμιστά συνήθως με μαρμελάδα δαμάσκηνο και γαρνίρονται πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη.

Tembleque – Πουέρτο Ρίκο

Το όνομα της κρεμώδους αυτής πουτίγκας με καρύδα, μεταφράζεται ως «τρέμουλο» λόγω της πυκνότητάς του που το κάνει να μοιάζει με ζελέ. Στην ουσία, αυτή η χριστουγεννιάτικη λιχουδιά είναι μια κρέμα χωρίς αυγά και περιέχει γάλα καρύδας, άμυλο αραβοσίτου, ζάχαρη, κανέλα, και τριμμένη καρύδα από πάνω.

Vanilice – Σερβία

Είναι μικροσκοπικά μπισκότα βανίλιας που συνήθως περιέχουν συστατικά όπως λαρδί, βούτυρο, λαχανικά, αλεσμένα καρύδια, μαρμελάδα βερίκοκο ή παρόμοια μαρμελάδα και μια ζάχαρη βανίλιας που τα καθιστούν μια ακαταμάχητη παράδοση. Αυτές οι λιχουδιές σαν μικρές τάρτες σερβίρονται κατά τα Χριστούγεννα της Σερβίας μέχρι τις 7 Ιανουαρίου, αφού ακολουθούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Christmas Cake – Τζαμάικα

Επίσης γνωστό ως Μαύρο Κέικ ή Κέικ με Ρούμι, το γλυκό αυτό παρασκευάζεται διαφορετικά σε κάθε νοικοκυριό. Σε γενικές γραμμές, περιέχει αποξηραμένα φρούτα, όπως δαμάσκηνα, σταφίδες ή κεράσια μουσκεμένα μέσα σε ρούμι ή κόκκινο κρασί, για αρκετές ώρες. Έχει επίσης βανίλια, μοσχοκάρυδο ή μπαχάρι και συχνά σερβίρεται με οξαλίδα, ένα ποτό ιβίσκου.

Pan de Pascua – Χιλή

Μπορεί το ισπανικό όνομα να παραπέμπει στο Πάσχα, όμως αυτό το κέικ φρούτων είναι συνδεδεμένο με τα Χριστούγεννα. Πιθανότατα κατέφθασε στη Χιλή από Ιταλούς ή Γερμανούς μετανάστες που έφεραν μαζί τους τις συνταγές τους, το Pan de Pascua είναι ένα κέικ πικάντικο που παίρνει το άρωμά του από το ρούμι, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο και το γαρύφαλλο. Το συνοδεύουν συνήθως με ένα αγαπημένο ποτό το Cola de Mono, που σημαίνει «η ουρά της μαϊμούς» και είναι η Χιλιανή έκδοση του eggnog με καφέ.

Lebkuchen – Γερμανία

Παρόμοια με το gingerbread, τα Lebkuchen είναι το παραδοσιακό κέρασμα της Γερμανίας. Πρωτοφτιαγμένα από μοναχούς τον 13ο αιώνα, έγιναν το Χριστουγεννιάτικο σύμβολο στην πατρίδα τους. Τα συνήθη υλικά περιλαμβάνουν μέλι, μπαχαρικά και ξηρούς καρπούς και η γεύση τους κυμαίνεται από το πικάντικο στο γλυκό. Αν και συνηθίζεται να είναι μαλακά, υπάρχει και ένας σκληρότερος τύπος lebkuchen στο σχήμα της καρδιάς που κατακλύζει τις χριστουγεννιάτικες αγορές της χώρας. Οι επισκέπτες του Μονάχου κατά το Octoberfest, μπορεί αν αναγνωρίζουν τις καρδιές lebkuchen που κρέμονται σαν κολιέ γύρω από τους λαιμούς των γυναικών με τα παραδοσιακά φορέματα.

Szaloncukor – Ουγγαρία

Γύρω στα Χριστούγεννα είναι αδύνατον να περάσουν απαρατήρητα τα szaloncukor στην Ουγγαρία. Αυτές οι σοκολατένιες καραμέλες είναι συνώνυμο των Χριστουγέννων. Η παράδοση το θέλει να τις κρεμούν στο δέντρο και πάει πίσω στον 19ο αιώνα, που ήταν αποδεκτό τα παιδιά να τρώνε όσα γλυκά μπορούσαν μέχρι το τέλος των γιορτών. Οι καραμέλες βγαίνουν σε διάφορες γεύσεις, όπως βανίλια, φράουλα, φουντούκι και καρύδα, εγγυώντας ότι υπάρχει μια γεύση για όλους.

Aebelskiver – Δανία

Τα ελαφριά αυτά γλυκά με μήλο είναι χαρακτηριστικά για το σχήμα και την υφή τους – κάτι ανάμεσα σε πάνκεικ και λουκουμάδες. Τρώγονται με προσοχή, γιατί είναι πολύ εύκολο να μπει κάποιος στον πειρασμό και να φάει παραπάνω. Σερβίρονται με glogg (κρασί βρασμένο με μπαχαρικά) και αποτελούν μια γευστικότατη δανέζικη παράδοση.

Pepparkakor – Σουηδία

Αν δεν έχετε υπομονή να τα φτιάξετε, θα πρέπει να βρείτε ένα κατάστημα που να τα πουλάει. Η ζύμη των μπισκότων με τζίντζερ, ανοίγεται μέχρι να είναι σχεδόν διάφανη για να κάνει τα βουτυράτα αυτά γλυκίσματα να σπάνε ανάμεσα στα δάχτυλα. Κατά την παράδοση, αν καταφέρετε να σπάσετε ένα σε τρία κομμάτια, δικαιούστε μια ευχή….αρκεί να το φάτε χωρίς να πείτε λέξη για την ευχή σας.

Kutya – Ουκρανία

Στις ανατολικές ορθόδοξες χώρες, τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος νηστείας που κορυφώνονται με ένα γεύμα δώδεκα πιάτων, που περιλαμβάνουν αυτή τη γλυκιά πουτίγκα. Συστατικά όπως η ζάχαρη και το βούτυρο απαγορεύονται, οπότε πρόκειται για ένα μείγμα από μούρα, καρύδια και ένα γενναιόδωρο σερβίρισμα με μέλι. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: συνήθως το γλυκό αυτό σερβίρεται πρώτο στο γιορτινό τραπέζι.

Natilla – Κολομβία

Οι γιορτές στην Κολομβία σημαίνουν μοίρασμα του γλυκού αυτού. Πρόκειται για μια κρέμα με βανίλια και καρύδα, που φτιάχνεται από όλες τις οικογένειες για να την μοιραστούν με φίλους και γείτονες.

Cozonaci – Ρουμανία

Αν και αυτό το ψωμί στολίζει όλα τα γιορτινά τραπέζια της Β. Μακεδονίας, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας το Πάσχα, ετοιμάζεται για όλες τις μεγάλες γιορτές στη Ρουμανία. Υπάρχουν πολλές εκδοχές του ψωμιού στη χώρα. Έτσι μπορεί να το βρείτε γεμιστό, αρωματισμένο με ξύσμα λεμονιού, με άρωμα βανίλιας και με ρούμι. Όπως και να έχει, όλες οι εκδοχές είναι εξίσου γευστικές.

Mondlugrantur – Ισλανδία

Οι χριστουγεννιάτικες πουτίγκες είναι κοινό έθιμο στη Βόρεια Ευρώπη, σε αυτήν όμως υπάρχει ένα ιδιαίτερο τέχνασμα. Αυτή η πουτίγκα ρυζιού (που θυμίζει το δικό μας ρυζόγαλο) κρύβει μέσα ένα ολόκληρο αμύγδαλο. Λέγεται ότι αυτός που το τρώει, έχει τύχη για την χρονιά που ακολουθεί.

Cougnou – Βέλγιο

Μοιάζει με κρουασάν, στην πραγματικότητα είναι όμως ένα ψωμάκι στο σχήμα του Ιησού ως βρέφος, γεμιστό με σταφίδες και τρώγεται με ζεστή σοκολάτα.

Bunuelo – Δομινικανή Δημοκρατία

Γενικά η Λατινική Αμερική έχει πολλά γιορτινά γλυκά με μεγάλη ποικιλία από γεμίσεις και γλάσα, αλλά στην Δομινικανή Δημοκρατία έχουν ένα σιροπιαστό γλυκό. Αρωματισμένο με γλυκάνισο, το bunuelo τηγανίζεται και καλύπτεται με κανέλα, σιρόπι και για μια εξωτική γεύση μπαίνει νερό καρύδας στο γλάσο του.

Shuman’s Jelly Cake – Βιρτζίνια Η.Π.Α

Η ιστορία του ξεκινά τον 19ο αιώνα, όταν ο Louis P. Shuman άνοιξε το 1876 το αρτοποιείο του στα νότια της Washington DC. Εκεί, χρησιμοποιώντας την οικογενειακή συνταγή δημιούργησε ένα κέικ συνώνυμο των Χριστουγέννων της πολιτείας, που αποτελείται από τρεις σειρές κέικ, ανάμεσα στις οποίες έχει σπιτική μαρμελάδα φραγκοστάφυλο. Κόβεται σε σχήμα διαμαντιών και πασπαλίζεται με άχνη ζάχαρη. Η παράδοση συνεχίστηκε για 140 χρόνια, ώσπου ο φούρνος έκλεισε το 2004. Έξι χρόνια αργότερα, ξανάνοιξε για να παράγει μόνο αυτή τη σπεσιαλιτέ.

Tortell de Reis – Ισπανία

Στην Καταλονία, το κέικ σε σχήμα δαχτυλιδιού, ετοιμάζεται και τρώγεται την ημέρα των Τριών Βασιλιάδων, κοινώς στα Θεοφάνια. Το tortell de Reis γεμίζεται με μαρζιπάν ή σαντιγί και μια μαρμελάδα κολοκύθας, το cabell d’angel, και στολίζεται με καραμελωμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και γλάσο ζάχαρης. Μια χρυσή κορώνα από χαρτόνι μπαίνει στο κέντρο. Το κέικ κρύβει δύο εκπλήξεις: ένα κουκί και το ομοίωμα ενός από τους τρείς Μάγους. Όπως λέει η παράδοση, όποιος βρει τον Μάγο τον στέφουν με την κορώνα. Όσο γι’αυτόν που βρίσκει το κουκί;…πληρώνει το κέικ της επόμενης χρονιάς!

Tarte au sucre – Καναδάς

Η πίτα αυτή είναι παράδοση στο Κεμπέκ, χάρη στη γέμισή της με σφένδαμο. Αυτό το Γάλλο-καναδέζικο γλυκό αναδύθηκε από Γαλλικές και Βέλγικες συνταγές εποίκων στην Βόρεια Αμερική. Οι έποικοι εισήγαγαν καστανή ζάχαρη και πετιμέζι από τις Αντίλλες, αλλά όταν ανακάλυψαν στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της νέας τους πατρίδας τα δέντρα σφενδάμου, αντικατέστησαν τα παραπάνω υλικά με κομμάτια σφενδάμου που μαζεύουν κάθε άνοιξη.

Chrabeli – Ελβετία

Προερχόμενα από το Baden, τα μπισκότα αυτά σε σχήμα αγκαθιού παίρνουν την γεύση τους από την γλυκόριζα και το καβουρδισμένο γλυκάνισο. Το όνομά τους εξηγεί το σχήμα: σε μια ελβετική διάλεκτο σημαίνει νύχια γάτας, σκύλου και πουλιών. Οι κόκκοι του γλυκάνισου (που μοιάζουν με νύχια) μπαίνουν στο μυτερό σημείο του μπισκότου.

Panettone – Ιταλία

Το Μιλάνο είναι η πατρίδα του panettone που είναι αναμφίβολα το πιο αναγνωρισμένο εξαγώγιμο γλυκό της Ιταλίας, όμως η ιστορία του δεν είναι ξεκάθαρη. Κατά τον λαϊκό μύθο, το πολυτελές κέικ πρωτοσερβιρίστηκε στην γιορτή της Παραμονής των Χριστουγέννων στον πανίσχυρο Δούκα του Μιλάνο, Ludovico il Moro, τον 15ο αιώνα. Το κέικ ζεματίστηκε, και χωρίς χρόνο για χάσιμο, ο απεγνωσμένος μάγειρας, γύρισε στον νεαρό βοηθό του, ένα αγόρι που το έλεγαν Toni, για να χρησιμοποιήσει το μαλακό σαν μαξιλάρι κέικ, προσθέτοντας μέσα κίτρο και σταφίδες. Ο Δούκας ενθουσιάστηκε με το γλυκό και ρώτησε ποιο ήταν το όνομά του. Το είπαν ότι λεγόταν Pan del Toni (ψωμί του Toni). Μεταφερόμενοι πια στο 1920, βρίσκουμε τον επιχειρηματία Angelo Motta, ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία που θα παρήγαγε panettoni ευρέως και όχι μόνο για Δούκες.

Paneton – Περού

Ένα κομμάτι από το γλυκό αυτό που έχει την καταγωγή του στο ιταλικό panettone, είναι αναμφισβήτητα μια κλασσική Περουβιανή παράδοση τα Χριστούγεννα. Οι Ιταλοί ήταν από τους πρώτους που μετανάστευσαν στο Περού του 16ου αιώνα και τον 19ο αιώνα ένα κύμα ακόμα κατέφθασε στην νοτιοαμερικάνικη χώρα. Ο Pietro d’Onofrio που έφερε την συνταγή μαζί του έχτισε μια αυτοκρατορία ζαχαροπλαστικής στο Περού. Το εμπορευματοποιημένο γλυκό αντικατοπτρίζει τον πρόγονό του, έχει όμως τις δικές του εκδοχές: για παράδειγμα, chocoton λέγεται αυτό που είναι γεμιστό με σοκολάτα.