8 Iδέες για να αξιοποιήσεις όμορφα το χρόνο σου στο σπίτι!

 Το να έχουμε ελεύθερο χρόνο και να μένουμε σπίτι, πάνω κάτω όλοι το ζητάμε συνεχώς. Όταν όμως πρέπει να μείνεις για αρκετό χρονικό διάστημα ίσως να νιώσεις κάποιες στιγμές που να πλήττεις και όμως υπάρχουν πολλοί τρόποι για το πως να αξιοποιήσεις όμορφα το χρόνο σου στο σπίτι. Πάντα υπάρχει έστω και μια ιδέα που δε σκέφτηκες για να περάσεις δημιουργικά και ευχάριστα το χρόνο σου.

Επίσης, μένοντας σπίτι είναι ευκαιρία για να περάσεις ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σου ή με τους ανθρώπους που αγαπάς και να κάνεις πράγματα που δεν έκανες πριν. Εξάλλου το που βρίσκεσαι δεν είναι και το πιο σημαντικό, αλλά το πως αξιοποιείς τον χρόνο σου, μπορεί να αλλάξει εντελώς την καθημερινότητα σου και την ψυχολογία σου.

Πως να περάσεις μια όμορφη ημέρα στο σπίτι!

 

 1. Εκμεταλλεύσου το χρόνο στο σπίτι να δεις τις ταινίες που έχασες

Είναι χιλιάδες οι επιλογές, πολλές οι κατηγορίες που έχεις στη διάθεση σου. Δεν τις έχεις δει όλες και σίγουρα έχεις μια λίστα ταινιών στο μυαλό σου που ήθελες κάποια στιγμή να δεις και έχεις ξεχάσει. Κάνε μια λίστα με τις ταινίες ή σειρές που θες να δεις και απόλαυσε τον ελεύθερο σου χρόνο.

2. Βιντεοπαιχνίδια

Εκμεταλλεύσου την τεχνολογία για να ψυχαγωγηθείς. Το να παίζεις βιντεοπαιχνίδια είναι διασκεδαστικό, έχει αδρεναλίνη, ανταγωνισμό, και άλλα τόσα που σε κρατάνε σε ενέργεια. Ανεξαρτήτως ηλικίας για τους περισσότερους άντρες αποτελεί το αγαπημένο τους χόμπι. Δεν είναι κάτι που δεν ήξερες αλλά, σίγουρα θα υπάρχουν παιχνίδια τα οποία δεν έχεις δοκιμάσει ακόμα να παίξεις.

 3.  Πέρασε το χρόνο σου διαβάζοντας

Πέρα από το ότι θα αξιοποιήσεις όμορφα και εποικοδομητικά το χρόνο σου, υπάρχουν πολλοί λόγοι να διαβάσεις ένα βιβλίο. Βελτιώνεται ο τρόπος που μιλάς και πάντα έχεις να μάθεις αλλά και να ανακαλύψεις κάτι για τον εαυτό σου. Αν δεν είσαι ο τύπος που διαβάζει, ίσως να μην έχεις βρει την κατάλληλη κατηγορία βιβλίων. Επομένως, είναι μια καλή ευκαιρία να ψάξεις αυτό που σου ταιριάζει και σε εμπνέει, και να το δοκιμάσεις. Μόνο σε καλό μπορεί να σου βγει.

4. Κάνε γυμναστική στο σπίτι

Το σημαντικό για να μη βαρεθείς στο σπίτι είναι να έχεις και να διατηρείς την ενέργεια σου. Δοκίμασε να κάνεις γυμναστική στο σπίτι, δε χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός, υπάρχουν πάρα πολλές ασκήσεις και προγράμματα που θα καλύψουν τις ανάγκες σου απλά στο χώρο σου. Ψάξε για συμβουλές ή σε βίντεο στο διαδίκτυο για καθοδήγηση.

5.Έχεις το χρόνο να φροντίσεις το σπίτι

Σχεδόν πάντα κάτι υπάρχει στο σπίτι που να θέλει μια μικρή επιδιόρθωση. Τώρα έχεις χρόνο και είναι μια καλή ευκαιρία να ασχοληθείς με τη φροντίδα του σπιτιού σου. Γενικά να ασχοληθείς με την εικόνα του σπιτιού. Επιπλέον, μια καλή και δημιουργική ιδέα είναι να προσπαθήσεις να κάνεις μια κατασκευή  “DIY“, είτε για να φτιάξεις ένα διακοσμητικό ή κάτι για πρακτικούς σκοπούς.

6. Δοκίμασε να μαγειρέψεις

Αν δεν έχεις μαγειρέψει ποτέ, τότε είναι η τέλεια ευκαιρία. Πάρε μια συνταγή και δοκίμασε να την ακολουθήσεις. Δημιουργικό και διασκεδαστικό. Από την άλλη αν είναι κάτι που συνηθίζεις να κάνεις, τότε εκμεταλλεύσου αυτό το χρόνο για να μάθεις καινούριες συνταγές ή να πειραματιστείς και να πας ένα βήμα παρακάτω τις μαγειρικές σου ικανότητες.

7. Προσπάθησε να μάθεις κάτι καινούριο

Με το διαδίκτυο πλέον, μπορείς να μάθεις σχεδόν τα πάντα. Σίγουρα κάτι υπάρχει που μπήκες έστω και μια φορά στην περιέργεια να μάθεις. Μπορεί να έχει να κάνει με τη μουσική ή ακόμη να προσπαθήσεις να ζωγραφίσεις. Το οτιδήποτε σου έρθει στο μυαλό. Είναι κάτι που μόνο θα σε κάνει να περάσεις καλά και που ξέρεις, μπορεί να ανακαλύψεις κάτι νέο για τον εαυτό σου.

8. Αφιέρωσε χρόνο στους στόχους σου και στα σχέδια σου

Οι ρυθμοί στη ζωή μας τρέχουν πολύ γρήγορα και κάτι που συνηθίζεται είναι, να αμελούμε πράγματα που είναι σημαντικά για μας είτε λόγω έλλειψης χρόνου αλλά και ενέργειας. Αφού τώρα έχεις ελεύθερο χρόνο, δοκίμασε να τον εκμεταλλευτείς προς όφελος σου. Κάνε μια λίστα με τους στόχους σου και αναθεώρησε τις προτεραιότητες σου. Μπορείς ακόμη να ασχοληθείς με κάποια ιδέα σου και να την εξελίξεις, χωρίς να έχεις την πίεση του χρόνου και των υποχρεώσεων.

Πηγή:.the-man.gr

Χριστουγεννιάτικα γλυκά από όλο τον κόσμο

 

Τα Χριστούγεννα όμως είναι κάτι παραπάνω από τα γλυκά. Είναι η πιο γλυκιά εποχή του χρόνου σε όλο τον κόσμο.

Christmas Pudding – Μεγάλη Βρετανία

Αυτό το αυθεντικά βρετανικό γλυκό, έχει τις ρίζες του στην Μεσαιωνική Αγγλία ως χυλός, με το όνομα Frumenty. Στην ουσία, ήταν ένα βραστό ξεφλουδισμένο σιτάρι, με υλικά όπως γάλα, κρόκους αυγού, γάλα αμυγδάλου και παραδοσιακά το σέρβιραν με κρέας ελαφιού ή γουρουνόψαρο, συχνά ως το πρώτο πιάτο μιας μεσαιωνικής αγγλικής γιορτής. Με την πάροδο του χρόνου αυτό το παχύρρευστο κουρκούτι περιέλαβε ψωμί, αποξηραμένα φρούτα (κυρίως δαμάσκηνα) και μπαχαρικά. Το πιάτο όπως το γνωρίζουμε σήμερα εξελίχθηκε κατά την Βικτωριανή περίοδο, όπου μετά το βράσιμο, έμπαινε σε ένα πανί και μετά σε ένα καλούπι μέχρι να πάρει σχήμα και το όνομά του αναφέρεται ως Πουτίγκα των Χριστουγέννων στο βιβλίο μαγειρικής της Eliza Acton τον 19ο αιώνα. Η Χριστουγεννιάτικη πουτίγκα είναι μέρος ενός παλιού εθίμου γνωστού ως stir-up Sunday, που συμπίπτει με την τελευταία Κυριακή του Νοέμβρη.

Bibingka – Φιλιππίνες

Το bibingka είναι ένα κέικ από ρυζάλευρο, με γάλα καρύδας και αυγά που παραδοσιακά ψήνεται σε πήλινα σκεύη καλυμμένα με φύλλα μπανάνας και πάνω σε κάρβουνα – που προσδίδουν μια επιπλέον γεύση. Οι σύγχρονες μέθοδοι βέβαια περιλαμβάνουν τους μοντέρνους φούρνους, τα τηγάνια και τα συνήθη ταψιά. Στη συνέχεια, αυτό το σπογγώδες κέικ γαρνίρεται με τριμμένη καρύδα, τυρί, βούτυρο, ακόμη και αυγά πάπιας. Το bibingka τρώγεται συνήθως κατά την διάρκεια του Simbang Gabi, την περίοδο εννέα συνεχόμενων πρωινών λειτουργιών μέχρι την Παραμονή των Χριστουγέννων. Με το τέλος της λειτουργίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που είναι γνωστή και ως Novena, οι πιστοί αγοράζουν αυτό το γλυκό κατά την έξοδό τους από τις εκκλησίες.

Piernik – Πολωνία

Στην βόρεια πόλη του Τορούν, αυτά τα μπισκότα μελιού με τζίντζερ παράγονται από τον Μεσαίωνα, χάρη με τα γύρω χωράφια σιταριού, την παραγωγή μελιού και την θέση της πόλης που βρίσκεται πάνω στην διαδρομή των μπαχαρικών από την Ασία, η οποία τους έδωσε άμεση πρόσβαση στο τζίντζερ. Ο κάθε αρτοποιός στο Τορούν είχε την δική του συνταγή, την οποία κρατούσε καλά φυλαγμένη. Η τελική του έκδοση δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα, μέσω μιας συμφωνίας με την πόλη της Νυρεμβέργης που επίσης παρήγαγε μπισκότα μελιού, αναγκάζοντάς τους να διαφοροποιήσουν τις συνταγές τους. Σήμερα, το Fabryka Cukiernicza Kopernik παράγει τα μπισκότα αυτά από το 1763.

Pavlova – Νέα Ζηλανδία

Πήρε το όνομά του από την Ρωσίδα μπαλαρίνα Anna Pavlova, αν και υπάρχει μια διαφωνία σχετικά ως προς το αν εμπνεύσθηκε μετά ή κατά την διάρκεια της περιοδείας της στην Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία το 1926. Κατά μια ιστορία, ένας σεφ σε ένα ξενοδοχείο του Ουέλινγκτον σκέφτηκε αυτό το γλυκό με κρέμα και φρούτα. Τότε το 1927, μια εκδοχή της Pavlova σαν ζελέ εμφανίστηκε σε ένα νεοζηλανδέζικο βιβλίο μαγειρικής, αλλά είναι οι μεταγενέστερες συνταγές που συμφωνούν με την σημερινή έκδοση. Η Αυστραλία απολαμβάνει εξίσου το γλυκό αυτό την περίοδο των Χριστουγέννων, με βάση μια παρόμοια ιστορία. Αν και το γλυκό υπάρχει σε πολλές χώρες, το Λεξικό της Οξφόρδης έβαλε το 2010 τέλος στην διαφωνία μεταξύ των δύο χωρών, λέγοντας ότι στην βασική εκδοχή του γλυκού περιλαμβάνονται τα ακτινίδια. Η Pavlova της Νέας Ζηλανδίας γαρνίρεται με σαντιγί, ακτινίδια και καλοκαιρινά μούρα.

Buche de Noel – Γαλλία

Αυτό το κυλινδρικό σπογγώδες κέικ είναι αφιερωμένο στην αρχαία Ευρωπαϊκή παράδοση που θέλει στο χειμερινό ηλιοστάσιο να καίγονται ξύλα και αργότερα συνδέθηκε με τις γιορτές των Χριστουγέννων. Όσο για το κέικ, έχει τις ρίζες του τον 19ο αιώνα. Γεμίζεται με κρέμα και μοιάζει με κλαδί δέντρου. Το σοκολατένιο γλάσο συμβολίζει τον φλοιό των δέντρων και οι φαγώσιμες διακοσμήσεις μοιάζουν με φύλλα και πουρνάρι, όπως και με άλλα κομμάτια της φύσης.

Joulutorttu – Φινλανδία

Τα μικρά αυτά σφολιατοειδή γλυκά είναι τα αγαπημένα των Φινλανδών για τα Χριστούγεννα. Έχουν σχήμα αστεριών ή ανεμόμυλων, είναι γεμιστά συνήθως με μαρμελάδα δαμάσκηνο και γαρνίρονται πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη.

Tembleque – Πουέρτο Ρίκο

Το όνομα της κρεμώδους αυτής πουτίγκας με καρύδα, μεταφράζεται ως «τρέμουλο» λόγω της πυκνότητάς του που το κάνει να μοιάζει με ζελέ. Στην ουσία, αυτή η χριστουγεννιάτικη λιχουδιά είναι μια κρέμα χωρίς αυγά και περιέχει γάλα καρύδας, άμυλο αραβοσίτου, ζάχαρη, κανέλα, και τριμμένη καρύδα από πάνω.

Vanilice – Σερβία

Είναι μικροσκοπικά μπισκότα βανίλιας που συνήθως περιέχουν συστατικά όπως λαρδί, βούτυρο, λαχανικά, αλεσμένα καρύδια, μαρμελάδα βερίκοκο ή παρόμοια μαρμελάδα και μια ζάχαρη βανίλιας που τα καθιστούν μια ακαταμάχητη παράδοση. Αυτές οι λιχουδιές σαν μικρές τάρτες σερβίρονται κατά τα Χριστούγεννα της Σερβίας μέχρι τις 7 Ιανουαρίου, αφού ακολουθούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Christmas Cake – Τζαμάικα

Επίσης γνωστό ως Μαύρο Κέικ ή Κέικ με Ρούμι, το γλυκό αυτό παρασκευάζεται διαφορετικά σε κάθε νοικοκυριό. Σε γενικές γραμμές, περιέχει αποξηραμένα φρούτα, όπως δαμάσκηνα, σταφίδες ή κεράσια μουσκεμένα μέσα σε ρούμι ή κόκκινο κρασί, για αρκετές ώρες. Έχει επίσης βανίλια, μοσχοκάρυδο ή μπαχάρι και συχνά σερβίρεται με οξαλίδα, ένα ποτό ιβίσκου.

Pan de Pascua – Χιλή

Μπορεί το ισπανικό όνομα να παραπέμπει στο Πάσχα, όμως αυτό το κέικ φρούτων είναι συνδεδεμένο με τα Χριστούγεννα. Πιθανότατα κατέφθασε στη Χιλή από Ιταλούς ή Γερμανούς μετανάστες που έφεραν μαζί τους τις συνταγές τους, το Pan de Pascua είναι ένα κέικ πικάντικο που παίρνει το άρωμά του από το ρούμι, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο και το γαρύφαλλο. Το συνοδεύουν συνήθως με ένα αγαπημένο ποτό το Cola de Mono, που σημαίνει «η ουρά της μαϊμούς» και είναι η Χιλιανή έκδοση του eggnog με καφέ.

Lebkuchen – Γερμανία

Παρόμοια με το gingerbread, τα Lebkuchen είναι το παραδοσιακό κέρασμα της Γερμανίας. Πρωτοφτιαγμένα από μοναχούς τον 13ο αιώνα, έγιναν το Χριστουγεννιάτικο σύμβολο στην πατρίδα τους. Τα συνήθη υλικά περιλαμβάνουν μέλι, μπαχαρικά και ξηρούς καρπούς και η γεύση τους κυμαίνεται από το πικάντικο στο γλυκό. Αν και συνηθίζεται να είναι μαλακά, υπάρχει και ένας σκληρότερος τύπος lebkuchen στο σχήμα της καρδιάς που κατακλύζει τις χριστουγεννιάτικες αγορές της χώρας. Οι επισκέπτες του Μονάχου κατά το Octoberfest, μπορεί αν αναγνωρίζουν τις καρδιές lebkuchen που κρέμονται σαν κολιέ γύρω από τους λαιμούς των γυναικών με τα παραδοσιακά φορέματα.

Szaloncukor – Ουγγαρία

Γύρω στα Χριστούγεννα είναι αδύνατον να περάσουν απαρατήρητα τα szaloncukor στην Ουγγαρία. Αυτές οι σοκολατένιες καραμέλες είναι συνώνυμο των Χριστουγέννων. Η παράδοση το θέλει να τις κρεμούν στο δέντρο και πάει πίσω στον 19ο αιώνα, που ήταν αποδεκτό τα παιδιά να τρώνε όσα γλυκά μπορούσαν μέχρι το τέλος των γιορτών. Οι καραμέλες βγαίνουν σε διάφορες γεύσεις, όπως βανίλια, φράουλα, φουντούκι και καρύδα, εγγυώντας ότι υπάρχει μια γεύση για όλους.

Aebelskiver – Δανία

Τα ελαφριά αυτά γλυκά με μήλο είναι χαρακτηριστικά για το σχήμα και την υφή τους – κάτι ανάμεσα σε πάνκεικ και λουκουμάδες. Τρώγονται με προσοχή, γιατί είναι πολύ εύκολο να μπει κάποιος στον πειρασμό και να φάει παραπάνω. Σερβίρονται με glogg (κρασί βρασμένο με μπαχαρικά) και αποτελούν μια γευστικότατη δανέζικη παράδοση.

Pepparkakor – Σουηδία

Αν δεν έχετε υπομονή να τα φτιάξετε, θα πρέπει να βρείτε ένα κατάστημα που να τα πουλάει. Η ζύμη των μπισκότων με τζίντζερ, ανοίγεται μέχρι να είναι σχεδόν διάφανη για να κάνει τα βουτυράτα αυτά γλυκίσματα να σπάνε ανάμεσα στα δάχτυλα. Κατά την παράδοση, αν καταφέρετε να σπάσετε ένα σε τρία κομμάτια, δικαιούστε μια ευχή….αρκεί να το φάτε χωρίς να πείτε λέξη για την ευχή σας.

Kutya – Ουκρανία

Στις ανατολικές ορθόδοξες χώρες, τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος νηστείας που κορυφώνονται με ένα γεύμα δώδεκα πιάτων, που περιλαμβάνουν αυτή τη γλυκιά πουτίγκα. Συστατικά όπως η ζάχαρη και το βούτυρο απαγορεύονται, οπότε πρόκειται για ένα μείγμα από μούρα, καρύδια και ένα γενναιόδωρο σερβίρισμα με μέλι. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: συνήθως το γλυκό αυτό σερβίρεται πρώτο στο γιορτινό τραπέζι.

Natilla – Κολομβία

Οι γιορτές στην Κολομβία σημαίνουν μοίρασμα του γλυκού αυτού. Πρόκειται για μια κρέμα με βανίλια και καρύδα, που φτιάχνεται από όλες τις οικογένειες για να την μοιραστούν με φίλους και γείτονες.

Cozonaci – Ρουμανία

Αν και αυτό το ψωμί στολίζει όλα τα γιορτινά τραπέζια της Β. Μακεδονίας, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας το Πάσχα, ετοιμάζεται για όλες τις μεγάλες γιορτές στη Ρουμανία. Υπάρχουν πολλές εκδοχές του ψωμιού στη χώρα. Έτσι μπορεί να το βρείτε γεμιστό, αρωματισμένο με ξύσμα λεμονιού, με άρωμα βανίλιας και με ρούμι. Όπως και να έχει, όλες οι εκδοχές είναι εξίσου γευστικές.

Mondlugrantur – Ισλανδία

Οι χριστουγεννιάτικες πουτίγκες είναι κοινό έθιμο στη Βόρεια Ευρώπη, σε αυτήν όμως υπάρχει ένα ιδιαίτερο τέχνασμα. Αυτή η πουτίγκα ρυζιού (που θυμίζει το δικό μας ρυζόγαλο) κρύβει μέσα ένα ολόκληρο αμύγδαλο. Λέγεται ότι αυτός που το τρώει, έχει τύχη για την χρονιά που ακολουθεί.

Cougnou – Βέλγιο

Μοιάζει με κρουασάν, στην πραγματικότητα είναι όμως ένα ψωμάκι στο σχήμα του Ιησού ως βρέφος, γεμιστό με σταφίδες και τρώγεται με ζεστή σοκολάτα.

Bunuelo – Δομινικανή Δημοκρατία

Γενικά η Λατινική Αμερική έχει πολλά γιορτινά γλυκά με μεγάλη ποικιλία από γεμίσεις και γλάσα, αλλά στην Δομινικανή Δημοκρατία έχουν ένα σιροπιαστό γλυκό. Αρωματισμένο με γλυκάνισο, το bunuelo τηγανίζεται και καλύπτεται με κανέλα, σιρόπι και για μια εξωτική γεύση μπαίνει νερό καρύδας στο γλάσο του.

Shuman’s Jelly Cake – Βιρτζίνια Η.Π.Α

Η ιστορία του ξεκινά τον 19ο αιώνα, όταν ο Louis P. Shuman άνοιξε το 1876 το αρτοποιείο του στα νότια της Washington DC. Εκεί, χρησιμοποιώντας την οικογενειακή συνταγή δημιούργησε ένα κέικ συνώνυμο των Χριστουγέννων της πολιτείας, που αποτελείται από τρεις σειρές κέικ, ανάμεσα στις οποίες έχει σπιτική μαρμελάδα φραγκοστάφυλο. Κόβεται σε σχήμα διαμαντιών και πασπαλίζεται με άχνη ζάχαρη. Η παράδοση συνεχίστηκε για 140 χρόνια, ώσπου ο φούρνος έκλεισε το 2004. Έξι χρόνια αργότερα, ξανάνοιξε για να παράγει μόνο αυτή τη σπεσιαλιτέ.

Tortell de Reis – Ισπανία

Στην Καταλονία, το κέικ σε σχήμα δαχτυλιδιού, ετοιμάζεται και τρώγεται την ημέρα των Τριών Βασιλιάδων, κοινώς στα Θεοφάνια. Το tortell de Reis γεμίζεται με μαρζιπάν ή σαντιγί και μια μαρμελάδα κολοκύθας, το cabell d’angel, και στολίζεται με καραμελωμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και γλάσο ζάχαρης. Μια χρυσή κορώνα από χαρτόνι μπαίνει στο κέντρο. Το κέικ κρύβει δύο εκπλήξεις: ένα κουκί και το ομοίωμα ενός από τους τρείς Μάγους. Όπως λέει η παράδοση, όποιος βρει τον Μάγο τον στέφουν με την κορώνα. Όσο γι’αυτόν που βρίσκει το κουκί;…πληρώνει το κέικ της επόμενης χρονιάς!

Tarte au sucre – Καναδάς

Η πίτα αυτή είναι παράδοση στο Κεμπέκ, χάρη στη γέμισή της με σφένδαμο. Αυτό το Γάλλο-καναδέζικο γλυκό αναδύθηκε από Γαλλικές και Βέλγικες συνταγές εποίκων στην Βόρεια Αμερική. Οι έποικοι εισήγαγαν καστανή ζάχαρη και πετιμέζι από τις Αντίλλες, αλλά όταν ανακάλυψαν στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της νέας τους πατρίδας τα δέντρα σφενδάμου, αντικατέστησαν τα παραπάνω υλικά με κομμάτια σφενδάμου που μαζεύουν κάθε άνοιξη.

Chrabeli – Ελβετία

Προερχόμενα από το Baden, τα μπισκότα αυτά σε σχήμα αγκαθιού παίρνουν την γεύση τους από την γλυκόριζα και το καβουρδισμένο γλυκάνισο. Το όνομά τους εξηγεί το σχήμα: σε μια ελβετική διάλεκτο σημαίνει νύχια γάτας, σκύλου και πουλιών. Οι κόκκοι του γλυκάνισου (που μοιάζουν με νύχια) μπαίνουν στο μυτερό σημείο του μπισκότου.

Panettone – Ιταλία

Το Μιλάνο είναι η πατρίδα του panettone που είναι αναμφίβολα το πιο αναγνωρισμένο εξαγώγιμο γλυκό της Ιταλίας, όμως η ιστορία του δεν είναι ξεκάθαρη. Κατά τον λαϊκό μύθο, το πολυτελές κέικ πρωτοσερβιρίστηκε στην γιορτή της Παραμονής των Χριστουγέννων στον πανίσχυρο Δούκα του Μιλάνο, Ludovico il Moro, τον 15ο αιώνα. Το κέικ ζεματίστηκε, και χωρίς χρόνο για χάσιμο, ο απεγνωσμένος μάγειρας, γύρισε στον νεαρό βοηθό του, ένα αγόρι που το έλεγαν Toni, για να χρησιμοποιήσει το μαλακό σαν μαξιλάρι κέικ, προσθέτοντας μέσα κίτρο και σταφίδες. Ο Δούκας ενθουσιάστηκε με το γλυκό και ρώτησε ποιο ήταν το όνομά του. Το είπαν ότι λεγόταν Pan del Toni (ψωμί του Toni). Μεταφερόμενοι πια στο 1920, βρίσκουμε τον επιχειρηματία Angelo Motta, ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία που θα παρήγαγε panettoni ευρέως και όχι μόνο για Δούκες.

Paneton – Περού

Ένα κομμάτι από το γλυκό αυτό που έχει την καταγωγή του στο ιταλικό panettone, είναι αναμφισβήτητα μια κλασσική Περουβιανή παράδοση τα Χριστούγεννα. Οι Ιταλοί ήταν από τους πρώτους που μετανάστευσαν στο Περού του 16ου αιώνα και τον 19ο αιώνα ένα κύμα ακόμα κατέφθασε στην νοτιοαμερικάνικη χώρα. Ο Pietro d’Onofrio που έφερε την συνταγή μαζί του έχτισε μια αυτοκρατορία ζαχαροπλαστικής στο Περού. Το εμπορευματοποιημένο γλυκό αντικατοπτρίζει τον πρόγονό του, έχει όμως τις δικές του εκδοχές: για παράδειγμα, chocoton λέγεται αυτό που είναι γεμιστό με σοκολάτα.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΗΛΙΚΙΑ

 Από το βρέφος στον έφηβο

Αλεξάνδρου Στράτος Παιδιατρικός Εργοθεραπευτής. Δ/ντής Κέντρου Προσέγγιση

Το παιδί έχει πλαστεί για να μαθαίνει μέσα από το παιχνίδι. Το παιχνίδι είναι η «αναπτυξιακή τροφή» του παιδιού που θα το βοηθήσει να αναπτύξει τις πνευματικές και σωματικές του δεξιότητες και ικανότητες και να καλλιεργήσει τη φαντασία του ώστε στη συνέχεια να αποκτήσει πρότυπα και συμπεριφορές, που θα το βοηθήσουν να διαμορφώσει σε ένα μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά του.

Όσο μικρότερη είναι η ηλικία του, τόσο το παιχνίδι είναι πιο απλοικό και στηρίζεται στην ανακάλυψη, μέχρι το παιδί να φτάσει στις μεγαλύτερες ηλικίες στο στάδιο μελέτης και παιχνιδιών με σημαντικότερη απαίτηση επίλυσης προβλημάτων.

Από την ηλικία ακόμη των 4 μηνών κατά Piaget (όπου θα καλλιεργηθεί ο συντονισμός ματιού-χεριού και η αναπαραγωγή σημαντικών γεγονότων) μέχρι και την εφηβική – «τυπικών λειτουργιών» (όπου λύνει λογικά όλων των τύπων τα προβλήματα, σκέφτεται επιστημονικά, λύνει πολύπλοκα λεκτικά και υποθετικά προβλήματα και ωριμάζουν οι γνωστικές δομές.), το παιδί θα χρειαστεί τα ανάλογα παιχνίδια ανά στάδιο και ηλικία για να κατακτήσει ευκολότερα τους αναπτυξιακούς και τους συναισθηματικούς δείκτες.

Το πρώτο που θα πρέπει να θυμόμαστε για ένα παιδί, είναι ότι πριν διαλέξουμε ένα παιχνίδι, θα πρέπει να σκεφτούμε όχι τόσο την πραγματική του ηλικία, αλλά το αναπτυξιακό του στάδιο και επίπεδο, την προσωπικότητα του και την συναισθηματική του ανάπτυξη.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου, είναι να παρουσιάσει τα βασικά αναπτυξιολογικά στάδια του παιδιού και να προτείνει τα κατάλληλα για το κάθε στάδιο παιχνίδια που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί σε αυτό το στάδιο και να προχωρήσει ομαλά στο επόμενο.

Πριν λοιπόν επιλέξετε παιχνίδια, συζητείστε με έναν Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή ή και με έναν Παιδοψυχίατρο αργότερα για το στάδιο που εντοπίζει ότι βρίσκεται το παιδί σας, ώστε να προχωρήσετε στην κατάλληλη επιλογή.

Και θα πρέπει να μην ξεχνάμε, ότι υπάρχουν στην Αγγλική γλώσσα 2 ονομασίες για τα παιχνίδια: “Toy” (που σημαίνει το αντικείμενο που θα παίξει το παιδί και “Game” που σημαίνει το σενάριο και τα πρόσωπα με τα οποία και θα τα παίξει. Είναι χρέος μας να σκεφτούμε και τα δύο. Και το τι θα παρέχουμε στο παιδί αλλά και το πώς θα παίξουμε εμείς ή οι συνομήλικοί του μαζί του.

Ας δούμε όμως κάποια κατάλληλα παιχνίδια ανά ηλικία και αναπτυξιακό στάδιο:

0-1 έτους

Το μωρό μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής του αναπτύσσει τις αισθήσεις του και αρχίζει να αντιλαμβάνεται και να εξερευνά το περιβάλλον γύρω του μέσω της όρασης, της ακοής, της γεύσης, της αφής και της κίνησης. Γύρως τους 6 μήνες αποκτά και κινητική σκοπιμότητα και ελέγχει καλά τον κορμό ώστε να μπουσουλήσει στο χώρο. Σύμφωνα με τον Piaget, ευρισκόμενο στο «αισθητικοκινητικό στάδιο», προχωράει από την ανακλαστική δραστηριότητα και την έλλειψη διαφοροποίησης, αρχικά στο συντονισμό χεριού-στόματος και στην ηλικία των 4 μηνών στον συντονισμό χεριού-ματιού και την επανάληψη ασυνήθιστων γεγονότων, για να φτάσει από τους μήνες στη μονιμότητα του αντικειμένου. Σε αυτή την ηλικία λοιπόν η αναπτυξιακή διαδικασία προχωρεί από την «αντανακλαστική δραστηριότητα» στην «αναπαράσταση» και τις «αισθητικοκινητικές λύσεις» στα προβλήματα. Ενεργοποιούνται οι πρώτες αρέσκειες και απαρέσκειες στο παιδί και το συναίσθημα επενδύεται στον εαυτό του. Κατά Erickson, το βρέφος προχωράει στην «θεμελιώδη εμπιστοσύνη» (μαθαίνει να εμπιστεύεται άλλους για να φροντίζουν τις βασικές ανάγκες του. Αν αυτοί που τα φροντίζουν αρνούνται ή είναι ασυνεπείς στη φροντίδα τους, το βρέφος μπορεί να δει τον κόσμο ως ένα επικίνδυνο μέρος γεμάτο αναξιόπιστους ανθρώπους. Η μητέρα ή η πρώτη τροφός είναι ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί). Κατά το παιχνίδι λοιπόν, εμφανίζεται πολύ ισχυρή σχέση όταν το βρέφος παίζει κύρια με τους γονείς.

Το παιχνίδι σε αυτή την ηλικία δίνει εμπειρίες διασκέδασης και αναδημιουργίας μέσω των οποίων το παιδί αναπτύσσει την εικόνα σώματος και το σχήμα σώματος. Καλλιεργούνται δεξιότητες αισθητηριακής ολοκλήρωσης και κίνησης, και τα δεδομένα των αισθητηριακών χαρακτηριστικών των αντικειμένων και των πρώτων δραστηριοτήτων ανθρώπων και αντικειμένων. Για την ηλικία αυτή, επιλέξτε ελαφρά παιχνίδια με ζωντανά χρώματα που έλκουν το βλέμμα, την ακοή και την αφή του παιδιού.

-Βιβλία από ύφασμα, πλαστικό ή χαρτόνι, με μεγάλες εικόνες και σχέδια σε έντονες αντιθέσεις

-Δοχεία και κύπελλα

-Άθραυστοι καθρέφτες στερεωμένοι

-Μεγάλα ξύλινα ή πλαστικά κομμάτια

-Κουδουνίστρες

-Μαλακά ζωάκια, κούκλες ή μπάλες, που να πλένονται

-Φωτεινά, κινούμενα αντικείμενα στην κούνια, τα οποία όμως δε φτάνει το μωρό

-Κρεμαστά κρεβατιού με φως, περιστροφή και οι μελωδίες τα οποία δεν φτάνει όμως το μωρό 

-Μαλακά ζωάκια και μεγάλες κούκλες

-Μαλακές μπάλες και υφασμάτινοι μεγάλοι κύβοι

-Μουσικά κουτιά και μουσικά παιχνίδια

-Παιχνίδια που επιπλέουν στο μπάνιο

-Παιχνίδια μαλακά, υφασμάτινα με έντονα χρώματα και σχήματα που εκπέμπουν ήχους

-Παιχνίδια που μπορεί να στοιβάξει, σε διαφορετικά σχήματα, χρώματα και μεγέθη

-Παιχνίδια που όταν το μωρό τα πιέζει βγάζουν ήχο

-Παιχνίδια με το σώμα του παιδιού

-Καθημερινά αντικείμενα διαφορετικών υφών

-Αντικείμενα καθημερινής χρήσης

1-2 ετών

Το μωρό μέσα στον δεύτερο χρόνο της ζωής του βρίσκεται συνεχώς σε δράση, γίνεται πιο απαιτητικό και κινητικό, ενώ στους 18 μήνες χαρακτηρίζεται από μια διαρκή κίνηση. Το μωρό πια έχει καταφέρει να μετακινείται στο χώρο περπατώντας και έχει γίνει μία «κοινωνική πεταλούδα». Σύμφωνα με τον Piaget, ευρισκόμενο ακόμα στο «αισθητικοκινητικό στάδιο», προχωρά στο πρώτο 6μηνο του δεύτερου χρόνου στον «πειραματισμό» (ακολουθεί διαδοχικές μετατοπίσεις) και στο δεύτερο 6μηνο στην «εσωτερική αναπαράσταση» (εμφανίζονται νέα μέσα από τους νοητικούς συνδυασμούς). Κατά Erickson, προχωράει στην πρώτη «αυτονομία» κύρια της σίτισης και της μετακίνησης. Η αποτυχία να επιτευχθεί αυτή η ανεξαρτησία μπορεί να ωθήσει το παιδί να αμφιβάλλει για τις δυνατότητές του και να αισθανθεί ντροπή. Οι γονείς είναι οι κοινωνικοί παράγοντες κλειδί. Κατά το παιχνίδι εξακολουθεί να υπάρχει πολύ ισχυρή σχέση όταν το μωρό παίζει κύρια με τους γονείς του.

Το παιχνίδι και σε αυτή την ηλικία εξακολουθεί να δίνει εμπειρίες διασκέδασης και αναδημιουργίας μέσω των οποίων το παιδί αναπτύσσει ακόμα περισσότερο την εικόνα σώματος και το σχήμα σώματος. Καλλιεργούνται πιο εξειδικευμένα οι δεξιότητας αισθητηριακής ολοκλήρωσης και κίνησης, και τα δεδομένα των αισθητηριακών χαρακτηριστικών των αντικειμένων και των δραστηριοτήτων ανθρώπων και αντικειμένων. Τα παιχνίδια γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να είναι ασφαλή και ικανά να αντέξουν την περιέργεια του μωρού χωρίς να διαλυθούν.

-Απλά παζλ με μεγάλα κομμάτια

-Βιβλία από ύφασμα, πλαστικό ή χαρτόνι, με μεγάλες εικόνες και σχέδια σε έντονες αντιθέσεις

-Μεγάλο κουτί διαφόρων παιχνιδιών

-Κομμάτια (πχ κυπελλάκια) που μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο

-Κουτιά με αντικείμενα που γεμίζει και αδειάζει

-Παιχνίδια που τα παιδιά σπρώχνουν και τραβούν (όχι με μακριά κορδόνια) με ρόδες

-Κούκλες όλων των μεγεθών γερής κατασκευής

-Κύβοι που τους τοποθετεί στο κατάλληλο άνοιγμα κουτιού (form box)

-Μεγάλα μολύβια και χαρτιά για να μουτζουρώνει

-Μουσικά παιχνίδια και μουσικές πλατφόρμες

-Παιχνίδια με κουμπάκια ή πλήκτρα (αίτιο-αποτέλεσμα)

-Παιδικά αυτοκίνητα και φορτηγά

-Παιχνίδια για να σκάβει (ξύλινο ή πλαστικό κουβαδάκι, φτυάρι, τσουγκράνα)

-Παιχνίδια που εφαρμόζουν και μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο

-Παιχνίδια που σχηματίζουν στοίβες

-Παιχνίδια – τηλέφωνα (χωρίς καλώδια)

-Πάνινα ζωάκια

-Παιχνίδια με το σώμα του παιδιού

-Καθημερινά αντικείμενα διαφορετικών υφών

-Αντικείμενα καθημερινής χρήσης

2-3 ετών

Τον τρίτο χρόνο χαρακτηριστικό της δραστηριότητας του παιδιού είναι η «διπλή (συμβολική) σκέψη», η ταχύτατη ανάπτυξη της ομιλίας και η δημιουργία. Τώρα πια μιμείται τις δραστηριότητες των ενηλίκων και των άλλων παιδιών και κάνει παιχνίδια ρόλων με κούκλες, ζωάκια και ανθρώπους υποδυόμενο πραγματικές καταστάσεις που του είναι γνώριμες. Σύμφωνα με τον Piaget, έχει εισέλθει πια σε επόμενο στάδιο ανάπτυξης (το «αισθητικοκινητικό» ανήκει πια στο παρελθόν), το «προεννοιολογικό» (προ-λογική σκέψη και λύσεις προβλημάτων) που θα κρατήσει για τα επόμενα 5 έτη του. Τώρα πια τ προβλήματα λύνονται μέσω της αναπαράστασης και της γλώσσας που θα αναπτύσσεται ταχύτατα μέχρι τα 4 του. Η γλώσσα και η σκέψη είναι ακόμα εγωκεντρικά. Αρχίζει η αληθινή κοινωνική συμπεριφρορά αλλά ακόμα απουσιάζει η σκοπιμότητα από τον ηθικό συλλογισμό. Κατά Erickson, προχωράει το παιδί στην «αυτονομία» κύρια του ντυσίματος και της υγιεινής τους. Η αποτυχία να επιτευχθεί αυτή η ανεξαρτησία μπορεί να ωθήσει το παιδί να αμφιβάλλει για τις δυνατότητές του και να αισθανθεί ντροπή. Οι γονείς είναι οι κοινωνικοί παράγοντες κλειδί. Κατά το παιχνίδι, αρχίζει το παιχνίδι με συνομηλίκους με παράλληλη μίμηση και αναπτύσσεται μέσω συνεργατικών δράσεων.

Τα παιχνίδια γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα μπορούν να είναι δημιουργικά ή να μιμούνται τις δραστηριότητες των γονιών και των μεγαλύτερων παιδιών. Σχετίζονται και με την ανάπτυξη της γλώσσας. Μέσα από το παιχνίδι και τις διασκεδαστικές εμπειρίες το παιδί φορμάρει, αξιολογεί, κατηγοριοποιεί και ξεκαθαρίζει τις ιδέες, τα συναισθήματα και τις σύνθετες δράσεις. Το παιδί δίνει σημασία στα αντικείμενα, ανάλογα με την ικανότητα του να συμβολίζει, να ελέγχει, να αλλάζει και να επικυριαρχεί.

-Απλά παζλ με μεγάλα κομμάτια (3-4 κομματιών)

-Βιβλία με σύντομα παραμύθια και εικόνες δράσης

-Μαυροπίνακας και κιμωλία ή πίνακας λευκός με μαρκαδόρους

-Τουβλάκια, κυβάκια, μεγάλα Lego, πρώτο οικοδομικό υλικό

–Ξύλινα παζλ ενσφηνωμάτων ανθρώπινης φιγούρας

-Ενσφηνώματα με σφυράκια

-Εκπαιδευτικά τραπεζάκια, που το παιδί μαθαίνει λέξεις, χρώματα, κ.ά.

-Καροτσάκια

-Κουκλόσπιτο, κούκλες-μαριονέτες

-Φάρμες με ζωάκια

-Λούτρινα κουκλάκια και ζωάκια

-Μουσικά όργανα με φωτάκια και ήχους

-Μπάλα για να κλωτσάει, πιάνει και πετάει αδρά

-Παιδικά κουζινικά σκεύη παιχνίδια

-Παιχνίδια εξωτερικού χώρου: κουτί με άμμο, σπιτάκι, κουβαδάκια και φτυάρια

-Παιχνίδια-μεταφορικά μέσα για να ανεβαίνει πάνω

-Πηλός, πλαστελίνη

-Μπογιές, μη τοξικές δαχτυλομπογιές

-Κασετόφωνο ή μαγνητόφωνο

-Ρούχα μεταμφίεσης

-Εξαρτήματα αδρής κίνησης (παιδική χαρά κλπ)

-Υλικά για φανταστικό και προβολικό παιχνίδι (play mobile κλπ)

3-5 ετών

Στην ηλικία από 3 έως 5 ετών το παιδί εντάσσεται στον Παιδικό Σταθμό και το Προνήπιο, αφού έχει αναπτύξει τον κινητικό του έλεγχο και ταυτόχρονα, με την ανάπτυξη της θεωρίας του νου σταδιακά (περίπου στην ηλικία των 4 ετών) και της κεντρικής συνοχής, προχωρά σε καλύτερη εκτελεστική λειτουργικότητα τόσο συνεργασίας με άλλα παιδιά, όσο και οργανωμένων παιχνιδιών και πρώτων αθλημάτων. Ταυτόχρονα ο χαρακτήρας του γίνεται πιο άστατος (ήσυχο, άτακτο, κοινωνικό). Ταυτόχρονα, είναι η ηλικία των πολλών ερωτήσεων λόγω της τεράστιας αύξησης του ενδιαφέροντος να μάθει πώς λειτουργεί ο κόσμος μας. Σύμφωνα με τον Piaget, συνεχίζει να βρίσκεται στο «προεννοιολογικό στάδιο» (προ-λογική σκέψη και λύσεις προβλημάτων) που θα κρατήσει και για τα επόμενα 2 έτη του. Ακόμα και πιο σύνθετα προβλήματα λύνονται μέσω της αναπαράστασης και της γλώσσας η οποία εξακολουθεί μαζί με τη σκέψη είναι ακόμα εγωκεντρικές. Η κοινωνική συμπεριφρορά εξελίσσεται και άλλο, χωρίς όμως ακόμη να οργανώνεται ώριμα η σκοπιμότητα στον ηθικό συλλογισμό. Κατά Erickson, το παιδί προχωράει στην «πρωτοβουλία». Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία προσπαθούν να ενεργούν σαν μεγάλοι, δεχόμενοι ευθύνες που ξεπερνούν την ικανότητά τους να τις χειριστούν. Μερικές φορές υιοθετούν στόχους ή αναλαμβάνουν δραστηριότητες που συγκρούονται με αυτές των γονιών τους και των άλλων μελών της οικογενείας και αυτές οι συγκρούσεις μπορεί να τα κάνουν να αισθάνονται ένοχα. Η επιτυχής επίλυση αυτής της κρίσης απαιτεί μια ισορροπία: το παιδί πρέπει να διατηρήσει μια αίσθηση πρωτοβουλίας κι ωστόσο να μάθει να μην προσκρούει στα δικαιώματα, προνόμια ή τους στόχους των άλλων. Η οικογένεια είναι ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί.

Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα τα παιχνίδια μπορούν να είναι δημιουργικά ή να μιμούνται τις δραστηριότητες των γονιών και των μεγαλύτερων παιδιών. Μέσα από το παιχνίδι και τις διασκεδαστικές εμπειρίες το παιδί εξακολουθεί να φορμάρει, αξιολογεί, κατηγοριοποιεί και ξεκαθαρίζει τις ιδέες, τα συναισθήματα και τις σύνθετες δράσεις. Το παιδί δίνει σημασία στα αντικείμενα, ανάλογα με την ικανότητα του να συμβολίζει, ελέγχει, αλλάζει και επικυριαρχεί. Τώρα όμως το παιχνίδι ξεκινά να σχετίζεται με ομάδα συνομηλίκων σε αυξανόμενο περιβάλλον συναγωνισμού (σχολικό πλαίσιο, παιδική χαρά) γιατί μέσω του παιχνιδιού και των διασκεδαστικών εμπειριών αρχίζει να ξεκαθαρίζει αισθητηριακές, κινητικές, γνωστικές και κοινωνικές δεξιότητες, ανακαλύπτει ποικιλία δράσεων σε πολύπλοκα αντικείμενα και αναπτύσσει ενδιαφέροντα και ικανότητες που προωθούν την ικανότητα για σχολικές και εργασιακές δραστηριότητες. Η επικύρωση από τους συνομηλίκους γίνεται μέσω του αποτελέσματος του παιχνιδιού. Οι γονείς βοηθούν και επικυρώνουν όταν λείπουν οι συνομήλικοι.

-Απλά παζλ με 5-6 κομμάτια

-Βιβλία για αφήγηση ιστοριών(σύντομες ιστορίες ή ιστορίες δράσης)

-Μαυροπίνακας και κιμωλία ή πίνακας λευκός με μαρκαδόρους

-Τουβλάκια, κυβάκια, οικοδομικό υλικό

-Παιδικά εργαλεία (κατσαβιδάκια, λαβίδες, μαχαιράκια, σφυράκια κλπ)

-Εκπαιδευτικά τραπεζάκια, που το παιδί μαθαίνει λέξεις, χρώματα, σχήματα, μεγέθη κ.ά.

-Καροτσάκια

-Κουκλόσπιτο, κούκλες-μαριονέτες

-Μπάλα για να κλωτσάει, πιάνει και πετάει

-Παιχνίδι στόχου (bowling, darts με Velcro κλπ)

-Παιδικά κουζινικά σκεύη παιχνίδια

-Παιχνίδια εξωτερικού χώρου: κουτί με άμμο, σπιτάκι, κουβαδάκια και φτυάρια

-Παιχνίδια – μεταφορικά μέσα

-Πηλός, πλαστελίνη

-Μπογιές, μη τοξικές δαχτυλομπογιές

-Κασετόφωνο ή μαγνητόφωνο

-Ρούχα μεταμφίεσης

-Τρίτροχο ποδήλατο

-Τραμπολίνο

-Επιτραπέζια που δεν απαιτούν ανάγνωση

-Χειροτεχνίες (να κόβει και να κολλάει) και ζωγραφική (πινέλα, κιμωλία, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους)

-Αντικείμενα εικαστικά (καβαλέτα, σετ ζωγραφικής κλπ)

-Βιβλία βαψίματος

-Παιχνίδια μνήμης

-Πολύπλοκα κατασκευαστικά παιχνίδια (Lego, τουβλάκια, σε πρότυπο κλπ)

-Υλικά δραματοποίησης

-Ψαρέματα

-Δραστηριότητες νοικοκυριού όπως μαγείρεμα, σιγύρισμα, κηπουρική, περιποίηση ζώου

-Εξαρτήματα αδρής κίνησης (παιδική χαρά κλπ)

-Υλικά πιο σύνθετα για φανταστικό και προβολικό παιχνίδι (play mobile με σπιτάκια κλπ)

5-10 ετών

Ένα μεγάλο ηλικιακό ταξίδι είναι επίσης αυτό που θα γίνει από την ηλικία 5-10 ετών. Ένα ταξίδι που διαρκεί από το Νηπιαγωγείο μέχρι και την εδραίωση σύνθετων μαθησιακών απαιτήσεων Δ΄ Δημοτικού, Σε αυτές τις ηλικίες το παιδί αναπτύσσει σε μεγάλο βαθμό δεξιότητες, κλίσεις και ενδιαφέροντα, γι’ αυτό και οι γονείς καλό είναι να επιλέγουν τα παιχνίδια βάσει αυτών. Σύμφωνα με τον Piaget, ολοκληρώνεται το « προεννοιολογικό στάδιο» (προ-λογική σκέψη και λύσεις προβλημάτων) όπου ακόμα πιο σύνθετα προβλήματα λύνονται μέσω της αναπαράστασης και της γλώσσας η οποία εξακολουθεί μαζί με τη σκέψη είναι ακόμα εγωκεντρικές και το παιδί μεταβιβάζεται στο «στάδιο συγκεκριμένων λειτουργιών». Σε αυτό το στάδιο επιτυγχάνεται η αναστρεψιμότητα στη σκέψη και λύνει τα προβλήματα διατήρησης. Αναπτύσσονται οι λογικές λειτουργίες και εφαρμόζονται σε συγκεκριμένα προβλήματα. Δεν μπορεί όμως ακόμη το παιδί να λύνει πολύπλοκα λεκτικά και υποθετικά προβλήματα. Κατά Erickson, το παιδί προχωράει στην «εργατικότητα». Κατά την περίοδο αυτή το παιδί συγκρίνει τον εαυτό του με τους ομοίους του. Τα παιδιά μαθαίνουν σημαντικές κοινωνικές και ακαδημαϊκές δεξιότητες. Αν είναι εργατικά, αποκτούν κοινωνικές και ακαδημαϊκές ικανότητες και νιώθουν αυτό-επιβεβαίωση. Αποτυχία στην απόκτηση αυτών των σημαντικών ιδιοτήτων οδηγεί σε αισθήματα κατωτερότητας. Σημαντικοί κοινωνικοί παράγοντες είναι οι δάσκαλοι και οι όμοιοί τους.

Τα παιχνίδια για τα παιδιά αυτής της ηλικίας θα πρέπει να βοηθούν το παιδί να αναπτύξει νέες επιδεξιότητες και τη δημιουργικότητά του. Ολοκληρώνεται σταδιακά η φάση που μέσα από το παιχνίδι και τις διασκεδαστικές εμπειρίες το παιδί εξακολουθεί να φορμάρει, αξιολογεί, κατηγοριοποιεί και ξεκαθαρίζει τις ιδέες, τα συναισθήματα και τις σύνθετες δράσεις και οδηγείται στο στάδιο όπου το παιχνίδι και οι διασκεδαστικές εμπειρίες έχουν ξεκάθαρες δομές και κανόνες και περιλαμβάνουν ανάπτυξη δεξιοτήτων και κοινωνική διαντίδραση μέσα σε ατμόσφαιρα ανταγωνισμού. Οι δράσεις και τα αποτελέσματα, συγκρίνονται με τους συνομήλικους. Έτσι τώρα πια το παιχνίδι σχετίζεται με ομάδα συνομηλίκων σε αυξανόμενο περιβάλλον συναγωνισμού. Η επικύρωση από τους συνομηλίκους γίνεται μέσω του αποτελέσματος του παιχνιδιού. Οι γονείς βοηθούν και επικυρώνουν όταν λείπουν οι συνομήλικοι.

-Αθλητικός εξοπλισμός (μπάσκετ, τέρματα κλπ)

-Ψαλίδια με αμβλυμμένες άκρες, σετ ραπτικής

-Πατίνια με προστατευτικό εξοπλισμό

-Σχοινάκι

-Ποδήλατα

-Επιτραπέζια παιχνίδια

-Κουκλοθέατρο, μαριονέτες

-Βαλιτσάκια γιατρού και νοσοκόμας

-Αντικείμενα εικαστικά

-Υλικά δραματοποίησης

-Δραστηριότητες νοικοκυριού όπως μαγείρεμα, σιγύρισμα, κηπουρική, περιποίηση ζώου

-Ομαδικά παιχνίδια

-Παιχνίδια στον Η/Υ

-Μουσικά όργανα

-Μικρά εργαστήρια δραστηριοτήτων

-Παιχνίδια για την εκμάθηση αριθμών, γραμμάτων, γραφής

-Ακροστιχίδες

-Παιχνίδια σύνθετων κατασκευών

-Παιχνίδια διαφορών

-Παιχνίδια προβολής εικόνων (π.χ. view master, video projector κλπ)

–Σετ χειροτεχνίας

–Σύνθετα παζλ

10-14 ετων

Η ηλικία της προεφηβείας και της εφηβείας. Η ηλικία δηλαδή που ολοκληρώνεται η Δημοτική εκπαίδευση και αρχίζει η Γυμνασιακή. Σύμφωνα με τον Piaget, η ολοκλήρωση του σταδίου των «συγκεκριμένων λειτουργιών» όπου η ανάπτυξη προχωρά από την προ-λογική σκέψη στην λογική λύση συγκεκριμένων προβλημάτων μέσω της αναστρεψιμότητας, υπάρχει η ανάγκη της επιθυμίας και η πλήρης αυτονομία και σκοπιμότητα στο «στάδιο των τυπικών λειτουργιών» όπου ο προέφηβος και ο έφηβος λύνει λογικά όλων των τύπων τα προβλήματα όπως και πολύπλοκα λεκτικά και υποθετικά προβλήματα, σκέφτεται επιστημονικά και ωριμάζουν οι γνωστικές δομές του. Η ανάπτυξη λοιπόν προχωρά από τη λογική λύση συγκεκριμένων προβλημάτων στη λογική λύση κάθε είδους προβλημάτων. Δραστηριοποιείται στα ιδεαλιστικά συναισθημάτα και διαμορφώνεται η προσωπικότητα του. Έτσι λοιπόν, σε αυτή την ηλικία αρχίζει η προσαρμογή στον κόσμο των ενηλίκων. Κατά Erickson, ο προέφηβος ολοκληρώνει το στάδιο της «εργατικότητας» (όπου συγκρίνει τον εαυτό του με τους ομοίους του, μαθαίνει σημαντικές κοινωνικές και ακαδημαϊκές δεξιότητες, αν είναι εργατικός, αποκτά κοινωνικές και ακαδημαϊκές ικανότητες και νιώθει αυτό-επιβεβαίωση και η αποτυχία στην απόκτηση αυτών των σημαντικών ιδιοτήτων οδηγεί σε αισθήματα κατωτερότητας και σημαντικοί κοινωνικοί παράγοντες είναι οι δάσκαλοι και οι όμοιοί του) και οδηγείται στην εφηβεία, στο στάδιο δηλαδή της «ταυτότητας», όπου καταπιάνεται με το ερώτημα «ποιος είμαι» ; Η περίοδος αυτή είναι το σταυροδρόμι μεταξύ παιδικής ηλικίας και ωριμότητας. Ο έφηβος πρέπει να καθιερώσει βασικές κοινωνικές και επαγγελματικές ταυτότητες, ειδάλλως θα παραμείνει μπερδεμένος σχετικά με τους ρόλους που πρέπει να παίξει ως ενήλικας. Ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί είναι η παρέα των ομοίων.

Σε αυτές τις ηλικίες, τα παιχνίδια και οι διασκεδαστικές εμπειρίες πρέπει να έχουν ξεκάθαρες δομές και κανόνες και περιλαμβάνουν ανάπτυξη δεξιοτήτων και κοινωνική διαντίδραση μέσα σε ατμόσφαιρα ανταγωνισμού. Οι δράσεις και τα αποτελέσματα, συγκρίνονται με τους συνομήλικους, μέσω των οποίων στο παιδί. Ιδανικά γι’ αυτές τις ηλικίες είναι τα διάφορα χόμπυ και οι επιστημονικές ενασχολήσεις.

-Παιχνίδια στους υπολογιστές

-Ραπτική, πλέξιμο, κέντημα

-Συναρμολογήσεις

-Κατασκευές

-Μικροσκόπια / τηλεσκόπια

-Επιτραπέζια παιχνίδια

-Αθλητικός εξοπλισμός

-Συλλογές

-Σετ περιποίησης εαυτού